The Goldfish lastatempe verkis interesan artikolon pri moraleco sen Dio. Laŭ mi ĝi certe legindas, ĉar ĝi enhavas bildon de belega blanka anaso Sed ankaŭ la temo estas tre interesa. Kiam mi parolas al katolikoj, tro ofte ŝajnas kvazaŭ ili kredas ke nur katolikoj kapablas esti moralaj – tio estas, eĉ protestantoj ne povas konduti morale, kaj certe nek anoj de pli malsamaj religioj, nek homoj kiuj kredas je nenio. Mi bone memoras ke ankaŭ kelkaj jaroj la ĉefa pastro en mia preĝejo klopodis instrui al ni per ŝerco ke ne nur katolikoj iros ĉielen. (more…)

La edzo de mia onklino nuntempe havas gravajn sanproblemojn, kiuj verŝajne signifas ke post kelkaj jaroj li ne plu kapablas stari, piediri, eĉ paroli. Estas tute tragika afero. Hieraŭ vespere mia panjo iris viziti mian onklinon, kiu havas fileton, kaj post kiam ŝi revenis hejmen ŝi diris la jenan…

“Mi devas konfesi ke mi estis iomete desapontita kiam mia fratino naskis filon, ĉar ŝajnas al mi multe pli facile aĉeti vestaĵojn kaj ludilojn por knabinoj. Nun mi tamen ege ĝojas ke ŝi havas filon. Ŝia edzo baldaŭ ne plu povos zorgi pri si mem, do tute ne pri ŝi, sed ŝi ja havas filon kiu povos helpi al ŝi kun la aferoj kiujn povas fari nur viroj. Jen pruvo ke Dio ekzistas, ĉu ne?!”

(more…)

Kutime mi tre ofte blogas pri la libroj, kiujn mi legas. Dum longa tempo mi ŝajne ne faris tion. Kial? Certe ne, ĉar ne plu plaĉas al mi legi. Kiam mi estis ĉe la IJK, mi kaptis la okazon aĉeti Esperantlingvan tradukon de la fama germana libro, “La lada tambureto” de Guenter Grass. Mi volas legi tiun libron jam de tri jaroj, sed germanan version mi ne posedis, kaj mi kutime klopodas eviti anglajn tradukojn de germanaj libroj – ĝenas min, kiam la tradukistoj uzas usonajn vortojn anstataŭ britajn. Do, kiam mi ekvidis la Esperantan tradukon mi tuj volis ĝin aĉeti kaj ege ekscitiĝis pri la legado. (more…)

Mi ĵus pasigis tre agrablan semajnfinon kun Babel Li devis labori sabaton matene, do mi vojaĝis trajne al Leicester por renkonti lin je la tria. Feliĉe la trajnoj ja funkciis ĉi-semajne, kaj la vojaĝo pasis sufiĉe bone, kvankam ĝenis min kiom da homoj enestis la trajnon. Jaŭdon mi legis en la loka ĵurnalo, kiom da mono oni malŝparos por konstrui novan stacidomon en Birmingham. Aŭ, almenaŭ, rekonstrui tiun, kiu jam ekzistas. Laŭ mi estas stultaĵo; la stacidomo ne estas bela konstruaĵo, sed ĉu tiu estas la plej grava fervoja problemo nuntempe?! Laŭ mi certe ne. Estus pli bone se oni uzus la monon por aĉeti novajn vagonojn kaj eble tiam mi ne devus pagi £15 kontraŭ bileton kaj tamen stari dum horo. (more…)

Mono estas temo, pri kiu mi ne kutime interesiĝas. Laŭ mi, tiu verŝajne estas la plej grava kialo, kial mi ne estas bona kontistino. Ĉiutage dum mia laboreja vivo, mi devas interesiĝi pri la mono de aliaj, kaj tre ofte mi ne sukcesas. Preskaŭ ĉiuj klientoj kiujn mi vizitas havas tro da mono kaj uzas ĝin malbone

Nuntempe, tamen, preskaŭ neeblas ke mi ne pripensu monajn aferojn. Tio, kio ĵus okazis en Usono rilate al Lehmann Brothers ŝajnas al mi nekredeble, kaj mi ĝojas ke mi ne laboras en banko; multaj konatoj miaj el la universitato ja laboras en tiaj bankoj – Lehmann, Merril Lynch, Goldmann Sachs – kaj verŝajne nun timas pri siaj postenoj. (more…)

Antaŭ kelkaj tagoj mi decidis ke mi volas rekomenci lerni la ĉeĥan lingvon. Mi aĉetis ĉeĥan lernolibron kiam mi ankoraŭ estis studento, pro neniuj apartaj kialoj. Pri Ĉeĥio mi scias preskaŭ nenion, mi neniam vizitis la landon kaj mi eĉ ne kredas ke mi iam renkontis ĉeĥon. Mi fakte volis lerni la rusan, sed post kelkaj malsukcesaj klopodoj majstri la alfabeton venis al mi la penso ke mi ne estas sufiĉe inteligenta, kaj mi elektu pli facilan lingvon (more…)

Pasintsemajne mi faris tre stultan eraron. Antaŭ kelkaj monatoj mi aldonis aŭtomatan signaturon al mia retmesaĝa konto, kiu enhavas ligilon al ĉi tiu retpaĝaro. Ŝajnis kiel bona ideo tiutempe, sed fakte mi apenaŭ uzis ĝin. Ĝi ne aperas kiam mi sendas mesaĝojn per mia poŝtelefono, kaj mi faras tion tre ofte. Je la maloftaj okazoj kiam mi retmesaĝas per komputilo, antaŭ al mi klakas “sendu” mi ĉiam pripensas ĉu mi fakte volas ke la ricevonto legi mian blogon.

Aŭ preskaŭ ĉiam (more…)

Yesterday was one of the most exciting and nervewracking days I have had for a long time. We have a social club at work which forcibly deducts £2 from our salary each month, then usually squanders it on copious amounts of alcohol at the Christmas party. This year, however, they decided to do something more inclusive, and offered us the chance to buy tickets for Drayton Manor at the highly subsidised price of £10. I hadn’t been to Drayton Manor for a good ten years, so it seemed like too good an opportunity to miss, and I decided to bring my boyfriend and my sister along to hold my hand, because I’m not normally a very adventurous sort of person. (more…)

I was relieved to wake up on Thursday morning and find I didn’t feel ill, and Thursday turned out to be an absolutely fantastic day, despite the fact that it was raining far too heavily when we got up to even contemplate going for a walk.  Normally when the weather is appalling on holiday we resort to catching a bus somewhere, and we decided to try out this familiar plan in Grindelwald too.  Because of its geographical location at the end of a valley, long distance bus routes from Grindelwald are a bit limited, and in fact there is only one place you can catch a bus to:  Meiringen.  So, erm, to Meiringen we went (more…)

The weather on Wednesday wasn’t as bad as the forecast had led us to believe, and so we decided to go back up the First cable car again. This time we wanted to walk along the opposite side of the valley, with the aim of attaining a place called Bussalp. Bussalp is a popular destination for tobogganing in the winter, although the main thing it has to recommend it in summer is that it is lucky enough to have a bus-stop. Logic tells me that this fact cannot have anything to do with the fact that it is called Bussalp, but most of me would rather believe that it did. (more…)