My blogging truly has been woeful of late So far I have only managed to come up with two excuses for this. Firstly, that I have been rather busy recently, both in terms of the hours I’ve been putting in at work and the amount of activities I’ve had organised at weekends. Secondly, that I feel under a bit of a cloud and there’s been lots of days when I’ve thought about writing, but anything I said would have sounded terribly depressed. As one of my elderly relatives always used to tell me as a small child, if you can’t say anything nice it’s better to say nothing at all (more…)

Tre ofte kiam mi ĉeestas Esperanto-aranĝojn, oni demandas al mi, kial mi parolas Esperanton. Multaj homoj kiujn mi konas havas tre bonajn respondojn al tiu demando. Ili ege interesiĝas pri lingvistikaj aferoj, ili volas malmultekoste vojaĝi al diversaj landoj, ili kredas ke lingva egaleco tre gravas… Ĉiuj tre bonaj kialoj, sed por mi neniuj el tiuj taŭgas.

Se iuj el vi fariĝos miaj amikoj ĉe Facebook, vi rimarkos ke en la skatolo sub mia profilbildo, kie oni rajtas skribi kelkajn vortojn pri si mem, mi skribis „Mi neniam intencis paroli Esperanton“. Fakte mi memoras iun tagon.. verŝajne estis en du mil kvar… kiam mi sidis en aŭtobuso en Birmingham, kaj parolis al amiko mia per poŝtelefono. En la mezo de la konversacio mi iomete koleriĝis, kaj mi memoras tute bone ke mi subite ekkriis, tre laŭte, „Mi neniam lernos Esperanton!“. Kio, do, okazis inter tiam kaj nun, por ke mi ne nur eklernu la lingvon, sed ankaŭ fariĝu membro de la estraro de la landa asocio. Estas bona demando, kaj por respondi al ĝi, necesas pensi pri kelkaj jaroj en la pasinteco kaj klarigi, kiamaniere mi lernis pri Esperanto. (more…)

Today is Blogging Against Disablism Day. Please visit Diary of A Goldfish for links to some more profound posts on the theme than mine

Disablism seems to me slightly different to other -isms (eg. racism, chauvenism) because many people still don’t seem to recognise it as a set of negative prejudices which they should be ashamed of possessing. Most people in their right mind at least realise that other people are liable to be offended by their racist/chauvenistic views, and are thus prone to preface their exceptionally racist and chauvenistic comments with the phrase “I don’t mean to sound like a racist (etc), but…”. This doesn’t, of course, ultimately mitigate the offence of what they are saying, but it does at least serve to prove that they *realise* that what they are saying could be construed as not the sort of thing which is said by a nice person. For reasons I don’t understand, disablism still seems to be lagging behind somewhat in these stakes so that people who are otherwise perfectly lovely genuinely don’t seem to twig that there is anything potentially wrong with their somewhat warped and misguided points of view (more…)